مزاج ها و طبایع

تعادل اسید وباز :

یک اسید ، ماده اى است که دهندۀ هیدروژن باشد و یک باز ماده ای است که گیرندۀ هیدروژن باشد و غلظت و فعالیت یون هیدروژن را با ph نشان میدهند .

منظور از تنظیم تعادل اسیدی و بازى، تنظیم غلظت یون هیدروژن در مایعات بدن است . اختلال در دفع گاز کربنیک و اختلال در دفع یا تهیه هیدروژن ، باعث اختلال در تعادل اسیدى - بازى خون (ph) میگردد.

زمانی که ph خون از ۴/۷ کاسته شود ، اسیدوز متابولیک میگویند . اسیدى شدن بیش از حد خون ، باعث ضعف بدن شده و زمینۀ عفونت را فراهم میاورد. مقدار قلیایى خون باید بیش از اسید آن باشد . بسیارى از بیماریها به علت مصرف غذاهایى بوجود میایند که از نظر اسیدی قوی بوده و از حیث قلیائیت ضعیف باشند . غذا بایستى همیشه سرشار از بازها باشد . |

غدد و مزاج :

هر گاه غدد تیروئید و سورنال بیش از اندازه طبیعى کار کند متابولیسم بازال بالا رفته و افرادى که چنین وضعیتى را دارند گرم مزاج نامیده میشوند. هر گاه غدد مزبور کمتر از حدّ طبیعى فعالیت نمایند و به عبارتى ، بی کفایتى در عمل آنها مشاهده شود متابولیسم بازال پائین آمده و چنین شخصى صاحب مزاج سرد میباشد. (تحقیقات نشان داده کسانى که طبع سرد دارند ، داراى ph اسیدى و کسانى که طبع گرم دارند داراى ph قلیایى میباشند. )هر گاه تیروئید بیش از وضع طبیعى فعالیت نماید ، آب بدن نیز کم شده و خشکى عارض میگردد. هم چنین در بیکفایتى تیروئید که توام با پائین آمدن متابولیسم بازال میباشد رطوبت بدن نیز زیاد میشود. اشخاص مزبور صاحب مزاج سرد و تر میباشند. در مورد غدد فوق کلیه ، باید بگوییم کسانى افزایش فعالیت این غده را دارند، متابولیسم بازالشان بیش از حالت عادى است ، آب بدنشان نیز زیادتر بوده و چنین افرادى را صاحب مزاج گرم و تر نامند. و در بیکفایتى غدد فوق کلیه که با کاهش متابولیسم بازال ،آب بدن نیز کم میشود، چنین افرادى صاحب مزاج سرد و خشک اند.

هر دارو یا غذا یا هر عاملى که بتواند سوخت و ساز بدن را زیاد کند(یعنى متابولیسم بازال را بالا ببرد)آن را گرم مینامند .

گرمى بخش ها عبارتند از :
1. غذاهایى که از لحاظ مقدار در حد اعتدال باشند.

2. حرکات ، ورزش و استحمام هاى معتدل.

3. ماساژ اندام هاى بدن در حد اعتدال.

4. تماس بدن با گرم کننده هاى معتدل همانند هوا،ضماد،مرهم و غیره .

5. غم و اندوه و خشم در حد اعتدال.

6. گشادى عروق که در بدن موجب گسترش بخار(ترشح محتویات عروق به خارج)در بدن میگردد.

7. کارها و شغلهایى که با حرکت و جنب و جوش دایم همراه باشند .

سردی بخش ها عبارتند از :

1. هر گونه جنبش و حرکات شدید(که باعث کم شدن حرارت غریزى و تحلیل رفتن آن میگردد).

2. آرامش در حدّ افراط (حرارت غریزى در اثر افراط در آرامش خفه میگردد).

3. امساک در خوردن و آشامیدن .

4. غذا و داروهاى سرد و کم انرژى.

5. زیاده روى در احتباس (نگه داشتن مواد بیرون راندنى از جسم که بر اثر آن حرارت غریزى جمع و متوقف میشود)و افراط درتخلیه(نیروی بدن بدنبال تخلیه کم میشود).

6. اندوه و ترس زیاد و شادى مفرط.

7. برخورد با چیزهایى که از کنش آنها سردی حاصل میشود.

8. تخلخل(گشاد بودن عروق)زیاد در بدن که در حرارت غریزى ایجاد آشفتگى میکند .

9. شغلهایى که سردى بخش اند(همانند کسانى که در آب کار میکنند).

رطوبت بخش ها عبارتند از :

آرامش،خواب،ماندگارى موادى که باید تخلیه شوند،استفاده زیاد مایعات،پرخورى،غذاها و داروهاى رطوبت بخش

تماس با مواد رطوبت زا(بویژه استحمام با شکم سیر)،تماس با سردى دهنده ها که رطوبت را متوقف و جمع میکنند.

خشکى دهنده ها (ازیاد شدن املاح بدن ) عبارتند از :

جنبش و شب زنده دارى زیاد،تخلیۀ زیاد،افراط در نیروى جنسى،کمى‌ ِ غذا،غذاها و داروهاىخشکى دهنده،حرکات زیاد نفسانى از هر نوع بطور متوالى و بحدّ افراط، تماس با خشکى دهنده ها، شستشو با آبهاى قابض،سردى یخ زننده که مانع رسیدن غذا به اندامها میشود، تماس با هر چیز گرم، شستشوى زیاد بدن

چگونگى بوجود آمدن اخلاط :

غذا در دهان بر اثر ضربه و فشار دندان ها(که هر یک عمل ویژه اى انجام میدهند) خرد و نرم میگردند. پس از خرد شدن غذا با بزاقى که توسط سه جفت غدۀ بزاقى بنام پتالین(این آنزیم،نشاسته حاصل از غذا را به قندهاى ساده تبدیل مینماید و این عمل در معده و روده ادامه دارد)ترشح می شود،خمیر میگردد و بعد بوسیله شیره گوارشى که از آب و مواد شیمیایى تشکیل یافته، بدستگاه بلعى - حلقى که بعد از دهان قرار دارد ، تحویل وعینـاً به طرف لوله مرى و بعد بمعده سرازیر میشود.

هر چه غذا بیشتر و بهتر در دهان جویده شود، بهمان نسبت استحاله بیشترى واقع میگردد. بعبارتى،جویدن بهترین یارى را در عمل گوارش و راحتى معده و آسایش عمومى بدن سبب میشود. جویدن زیاد باعث میشود که از طریق حس چشایى بمغز پیام داده شود که چه نوع مواد میخواهد وارد معده شود و مغز بمعده دستور میدهد که آنزیم هاى هضم آن مواد غذایى را ترشح کند.

جویدن غذا در واقع هضم اول میباشد. این هضم ارادى بوده و اختیار آن در دست ماست و ما میتوانیم با کاربرد صحیح آن سود زیادى براى سلامت بدن و اعصاب بدست آوریم .هضم غذا حاصل یک سلسله جریانهی فیزیکى و شیمیایى است. تغییرات فیزیکى در غذایى که استفاده میشود حاصل خرد کردن و له کردن آن با ترشحات عصاره هاى هاضمه در خلال پیش راندن غذا از دستگاه هاضمه است. درست جویدن غذا اولین گام در مسیر یک هضم سالم و خوب است. نه تنها مکانیک این کار ممهم است بلکه مخلوط شدن غذا با بزاق دهان نیزحائز اهمیت است. غذا وقتى وارد معده شد،معده براى تغییر و تبدیل غذا به جنبش و حرکت درآمده و مواد غذایى را فشرده وبهم میساید. هر گاه غذا تند و نجویده خورده شود،معده ناچار میگردد بیش از میزان و طاقت خود فعالیت نماید تا غذاهاى خورد نشده را نرم و قابل هضم سازد. دیگر آن که،مواد نشاسته اى باید در دهان و بوسیله بزاق مبدل بمواد قندى شوند،چون عصیر معدى این وظیفه را برعهده ندارد و هرچه این عمل در دهان بهتر انجام پذیرد،هضم معده نیز راحت تر صورت میگیرد. دیواره معده از بافتهاى پیوندى و ماهیچه اى و رگهاى خونى و میلیونها غدد ترشحى تشکیل شده و این غدد از اجتماع هورمونهاى کاسترین بوجود آمده و براى هضم غذا،ماده اى بنام شیرۀ مخصوص معده ترشح میکند و ماهیچه هاى معده با حرکات موجى غذاهاى خورده شده را با شیره معده مخلوط کرده و حداکثر تا شش ساعت وارد روده کوچک مینمایند. نقش معده عمدتاً‌ هضم پروتئین و یونیزه کردن مواد معدنى است. معده هم چنین اسید ئیدروکلریدریک،هورمونها و آنزیمهاى مختلف ترشح میکند. غذایى که وارد معده میشود،اعم از مواد نشاسته اى یا چربیها و پروتئین ها،با شیره معده (عصاره قلیایى و اسیدى)مخلوط و پس از گوارش بصورت مایع رقیق به روده اثنى عشر وارد میشود.(گوارش ناقص یا مختل میتواند سهم عمده در ایجاد بسیارى از بیماریها داشته باشد مسئله تنها این نیست که وقتى هضم و جذب غذاى مصرفى ناقص و غیرمکفى باشد،طبیعتآ گوارش مواد مغذى مصرف شده نیز براى بدن سود کمى خواهد داشت، بلکه هم چنین این نکته مطرح است که مولکولهاى غذایى کاملآ هضم نشده میتوانند جذب شود و به ایجاد حساسیت هاى غذایى بیانجامد.)

در بخش نخست روده (اثنى عشر) مجرایى قرار دارد که به کبد مربوط بوده واز کبد به کیسه صفرا مایعى بنام زرداب را به دوازدهه وارد و به روى مواد غذایى میریزد و مواد چربى را تغییر و مستحیل ساخته و بحالت صابونى درمیاورد تا قابل جذب شوند. مجرایى نیز از لوزالمعده به اثنى عشر باز میگردد که ترشحات لوزالمعده را در آن میریزد. این ترشحات هم بکمک صفرا در تغییر و صابونى نمودن چربى و هم تبدیل مواد نشاسته بکار میرود. در جداره روده کوچک غدد بسیارى است که آن ها نیز به نوبه خود مایعاتى براى تخمیر و استحاله مواد غذایى و قابل جذب سازى آن ترشح میکنند. بنابرین هضم سوم در روده ها انجام میپذیرد. مواد غذایى پس از تغییرات و استحالات، توسط پستانک هایى که در سطح روده مفروشند، گرفته شده و بخش عمده آن داخل کبد میگردد. در کبد مواد سمى و زیان آور بوسیله یاخته هاى کبدى بدون اثر وخنثى میشوند. چنانچه میزان مواد سمى زیاد باشد، انساج کبد از عهده خنثى نمودن آن برنیامده و خود از ژاى در میایند و بدین صورت عوارض و ناراحتى هاى کبدى ایجاد میگردد. کبد وظایف مهمی در بدن به عهده دارد که یکى از آنها تجزیه و خنثى نمودن مواد سمى بدن و دیگرى ذخیره مواد قندى و توزیع آن بمرور، بمیزان معین ببدن میباشد. بنابرین هضم چهارم در کبد انجام میپذیرد. گوارش،غذا را با شیره لوزالمعده و صفرا آمیخته و آنرا حل میکند. مولکولهاى کوچک از طریق مویرگها جذب کبد میشوند ولى مولکولهاى درشت هم چنان گوارش میشوند تا به مولکولهاى کوچک تبدیل شوند تا بتوانند جذب کبد شوند. وقتى این مولکولها جذب کبد شد، کبد آنها را پخته و در اصطلاح یک نوع تغییرات شیمیایى در آنها انجام میدهد تا آماده جذب به سلولها شوند. وقتى کبد آنها را پخت و تغییرات شیمیایى روى آنها انجام داد، وارد جریان خون شده و پس از گرفتن اکسیژن و هورمونهاى مختلف غدد مترشحه داخلى بطرف سلولهاى بدن میروند. اگر آن مواد خوب پخته شده و تغییرات لازم شیمیایى صورت گیرد آنها جذب سلولها میشوند ولى اگر نپخته باشند جذب نشده و در لایه هاى میان سلولى،مویرگها و رگها جمع میشوند و رفته رفته بدن را دچار بیمارى میکنند.

در کبد مواد غذایى باید پخته شوند،زمانىکه پخته شدند،چهار لایه تشکیل میشود،پائین ترین لایه کبد تار و کدر است و از همه سنگین تر است و بنام سودا میباشد. گفته میشود که سودا،فیبرین خون لخته شده و گلبولهاى قرمز رسوب یافته است که برنگ سیاه میباشد. روى سودا،که نسبتآ سبکتر و سفید رنگ است،بلغم قرار دارد. بلغم از گلبولهاى سفید و پلاکتها تشکیل شده. روى بلغم ماده قرمز رنگى وجود دارد که خون (دم) است که حاوى هموگلوبین و پلاسماست. چهارم که روى خون قرار دارد و از همه سبکتر بوده و زرد رنگ است صفرا نام دارد. اگر گوارش بصورت صحیح انجام گیرد،صفرا به کیسه زهره و سودا به سپرز منتقل میشود و خون و بلغم در رگها بجریان مى افتد. اگر راه کبد به کیسه زهره بسته شود، بدن دچار زردى و یرقان گشته و اگر راه کبد به سپرز نیز بسته شود، سوداى زیادى در بدن بجریان مى افتد و بدن دچار انواع بیماریها و حتى مرگ میشود. اگر تغذیه بصورت صحیح انجام گیرد گوارش هم بصورت صحیح انجام خواهد گرفت، در غیر اینصورت اخلاط تباه در بدن تولید میگردد. همه این خلط ها باید در کبد خوب پخته شوند، زمانى که این هضم خوب صورت نمیگیرد، خام و نیمه پخته میشوند. در اینصورت قابل جذب یاخته هاى بدن نبوده و آنها را اخلاط فاسده و یا غریبه مینامند و بر این اساس که کدامیک از این موارد چهارگانه مورد احتراق سلولى قرارنگیرد، بیمار به غلبه همان ماده خواهد ماند. وقتى که این اخلاط پخته نشده وارد جریان خون شوند، زمانى که به یاخته هاى بدن میرسند، آن یاخته ها آنها را جذب نکرده و در نتیجه آن اخلاط نپخته در لایه هاى میان سلولى مىمانند و یا آن مقدارى که در رگها وجود دارد، بتدریج در رگها و میرگها ته نشین شده و در دراز مدت ایجاد بیمارى میکنند. حضرت امام صادق (ع) از قول پیامبر(ص) در توحید مفضل میفرمایند : اى مفضل بدان که وقتى غذا وارد معده شد، بصورت کشکاب درآمده واز انجا به کبد جهت طبخ ثانى میرود و پس از طبخ ثانى بصورت سودا، صفرا،بلغم و خون درآمده در مدار تغذیه بدن قرارمیگیرد.

عوامل مختلف درایجاد اخلاط مضره :

ایستاده غذا خوردن،استفاده از مایعات( قبل،وسط و بلافاصله بعد ازغذا) با غذا، خوب نجوئیدن غذا، غذا خوردن قبل از گرسنگى کامل و خوردن در حال سیرى،استفاده از چندین نوع غذا دریک وعده،استفاده بیش ازحد از گوشتها،استفاده از غذاها و آشامیدنیهاى مصنوعى .

زمانى که ایستاده یا روى صندلى غذا میخوریم، جادبه زمین خون را به طرف پائین میکشد و خون در پاها بیشتر جمع میشود،و جریان خون در بالا تنه کم میشود،در نتیجه غذا در معده خوب هضم نمیشود. در حین غذا خوردن،بایستى روى زمین نشسته و بهتر است پاى چپ را به شکم چسباند تا جریان خون در معده بیشتر باشد. هم چنین مایعاتى که دروسط غذا میل میشود،معده را در حالت سردرگمى قرارمیدهد و اثرات ترشح معده را کم میکند و هضم غذا در معده بصورت صحیح انجام نمیپذیرد.

تمام مایعاتى که بلافاصله یا همراه و بعد از غذا خورده میشوند،شیره معده را رقیق میکند و باعث میشود غذا پوشش معده را ترک کرده و شناور شود. اگر احساس تشنگى طیاد پس از خوردن غذا وجود داشت،بهتر است آنرا با مقداربسیار کمى آب سرد رفع نمود. هنگامى که فرآیند ابتدائى هضم غذا به اتمام رسید(که بوسیله احساس سبکى در بخش بالائى دیافراگم معلوم میشود ) میتوان مقدارى مایعات که به هضم کمک نماید نوشید. اثرات دیگر مصرف مایعات همراه غذا عبارتند از :

1- اثر تحریک موضعى کاسته شده و در نتیجه ترشحات معدى ناقص و کمترشده و بهمان نسبت (بعلت طولانى شدن هضم غذا)

مدت توقف آن در معده بیشتر خواهد شد.در صورت ادامه این وضعیت در طول مدت چند سال، کم کم جداره معده شل شده و عارضه ضعف معده و سستى و بیحالى مزمن در عضو پدیدار میشود که خود مقدمه ظهور انواع اختلالات و عوارض معدى است که اتساع معده و افزایش اسیدیته ترشحات آن و استعداد پیدایش زخم معده در ردیف مهمترین عوارض و عواقب وخیم این چنین رژیم غذایى خواهد بود و بالاخره بعلت ترشح شیره معده بمدت طولانى و افزایش اسیدیته معده، از قلیائیت روده ها کاسته شده و اختلالات بیولوژیکى حاصله منجر به یبوست خواهد شد.

2- با ورود مایعات بمعده، شیره معده غلضت خود را از دست داده و با رقیق شدن شیره معده از قدرت عمل شیمیایى و بیولوژیکى آن در هضم غذا کاسته میشود.

۳- رقیق شدن شیر‌‌‌‌ه معده از شدت عمل آن در هضم مواد غذایی کاسته و باز سبب طولانی شدن زمان توقف غذا در معده می شود .

۴- در صورت ادامه این وضع در طول مدت چند سال کم کم جداره معده شل شده و عارضه ضعف معدی و سستی و بیحالی مزمن در عضو پدیدار  می شود که خود مقدمه ظهور انواع اختلالات و عوارض معدی است که احتمالاً اتساع معده و افزایش اسیدیته ترشحات آن و استعداد پیدایش زخم معده در ردیف مهمترین عوارض و عواقب وخیم این چنین رژیم غذایی خواهد بود.

۵- بالاخره بعلت ترشح شیره معده بمدت طولانی و افزایش اسیدیته معده‌‌ از درجه قلیائیت روده ها کاسته شده و اختلالات بیولوژیکی حاصله منجر به یبوست می شود.

۶-  علاوه بر معایب مذکور در فوق ،وقتی آب بمدت زیادی در مجاورت مخاطها قرار گرفت،بعلت اینکه غلظت محتویات سلولهای مخاطی و شیرۀ نسوج زیادست، طبق قوانین اسمزی اجباراً با آب مجاور خود اختلاف فشار اسمزی را برطرف کرده و ایجاد تعادل خواهند نمود ، یعنی مقداری آب به خود جذب کرده و فشار اسمزی طبیعی درونشان پائین می آید، و در نتیجه مخاطها و نسوج نرم و سست شده و ادامۀ این وضع کم کم عضو مربوطه را از فعالیت باز داشته و سبب ضعف عضو میگردد .

هنگامی که مایعات همراه غذا نوشیده میشود، اسید هیدروکلریک معده را رقیق می کند که این مورد برای هضم غذا زیان آور باشد. بعضاً غذای هضم نشده به بیرون از معده رفته و مسئولیت کامل کردن این مراحل را به دیگر اندامهایی که برای عمل گوارش اولیه اختصاص نیافته است ، تحمیل می کند . نوشابه هایی که امروزه مصرف می شوند ، چون همگی گازدار هستند و وجود گاز مربوط به حل شدن گاز کربنیک (co₂) تحت فشار زیاد در این مشروبات است،بعلت اثر تخدیری و بی حس کنندگی موضعی خفیف گاز کربنیک، موجب کاهش حساسیت اعصاب معده و مانع بروز عکس العملهای طبیعی برای ترشح شیرۀ معده در مجاورت غذا میگردد. بطوری که اثر تخفیف سریع تشنگی و ضد تهوع مشروبات گازدار نیز بهمین علت بوده و اثر بی حسی سطحی و موضعی آبهای معدنی گازدار که مانع درک کامل حرارت یا برودت آب می شود ، بخاطرهمان co₂ موجود در آن آبهاست، بعلاوه مواد غذایی وقتی به روده میرسند ، در صورت صرف مشروبات غیر الکلی گازدار مقدار زیادی گاز کربنیک بطورمحلول همراه خود بروده میآورند که موجب تخدیر اعصاب حسی مخاط روده ای گشته و منجر به اختلال یا تقلیل در حرکات دودی شکل روده ها می گردد.

از طرف دیگر مواد رنگی مصرف شده در این نوشابه ها جزء رنگهای مصنوعی بوده و هیچ یک از این رنگها متناسب با مقتضیات بدن و نیازهای محیط سلولی نبوده و لذا به سهم خود برای بدن در حکم سم بشمار میروند، هر چند که ظاهراً مسموم نمیکنند، ولی مسلماً اثرات سوئی بدنبال خواهند داشت .

غذا را نباید بدون اشتها خورد و تا اشتهای حقیقی بوجود نیامده ، نباید غذا مصرف شود و همیشه باید قبل از سیری و باقی ماندن مقداری اشتها دست از غذا کشید، زیرا باقی مانده اشتها، خود بخود بعد از گذشت اندکی از بین خواهد رفت .

غذایی که در زمستان مصرف می شود ، بهتر است که گرمی آن بیشتر و غذایی که در تابستان مصرف میشود ، بهترست سردی آن بیشتر باشد .

زیان بخش ترین غذا ،غذایی است که قبل از هضم غذای اولی مصرف شود. بایستی بعد از خوردن غذاهای سنگین ، اندکی راه رفت و هیچگاه نباید بلافاصله خوابید و یا عصبانی شد و حرکات شدیدی انجام داد .

پس از صرف غذا نباید صدای معده یا صدای غذا حس شود . حالت تهوع، وجود غذا در آروغ و باقی ماندن طعم غذا، همگی نشانه هایی از سنگینی غذا میباشند .

یک خوراک کاملاً مناسب بوسیله آرام بودن نبض و توانایی کامل در تنفس مشهود است . غذاهایی که بآسانی و سریعاً هضم نمی شوند، نباید بلافاصله با غذایی که بآرامی هضم میگردند خورده شوند .

 با عجله غذا خوردن ، نه تنها باعث می شود غذا خوب نجوئیده شود ، بلکه مقدار زیادی هوا نیز به داخل معده فرستاده شده و و حجم شکم و در نتیجه تولید گاز و نفخ معده می شود . خوب نجوئیدن باعث می شود که معده و روده ها با مشکل مواحه شوند و همین مسئله باعث تولید سموم و یبوست می شود .

صحبت کردن ما بین غذا موجب می شود ترشحات انعکاسی بزاق کاهش یافته و اثراتش در به هم خوردن اعتدال مایعات روده ای منعکس گردد وتغییرات بیولوژیکی حاصله، فعالیت طبیعی محیط روده ها را مختل و بالاخره منجر به یبوست گردد. صحبت بین غذا ، از یک طرف ترشحات قلیایی بزاق را کاسته و از طرف دیگر بعلت کامل جوئیده نشدن مواد غذایی، معده ناچارست مدت طولانی آنها را در خود نگاه داشته و به فعالیت بیشتری بپردازد که دراین مدت طولانی ترشحات اسیدی معده بیشتر شده و در نتیجه از قلیائیت محیط روده بمقدار قابل توجهی کاسته شده و با تغییرph  روده ، اختلالاتی در فعالیت روده ای حاصل شده و زمینه برای ایجاد یبوست مساعد گردد.

معده ما گوشت خوار نیست

نباید در غذای خود از گوشت زیاد استفاده کنیم. چون معده ما گوشت خوار نیست و مصرف زیاد گوشت ، خلط های مضر ایجاد میکند. در مصرف گوشت بایستی توجه شود که کهنه نباشد. از مصرف گوشتهایی که فریز شده و فریز آنها باز شده یا دوباره فریز شده اند باید خودداری کرد و از مصرف گوشت گاو و مرغهایی که امروزه متاسفانه در مرغداریها و گاوداریها از طریق هورمونهای مختلف سریع گوشتالود می شوند نیز خودداری کرد . مصرف سوسیس ، کالباس و انواع پیتزاها، صدمات جبران ناپذیری ببدن وارد میکنند . جوجه هایی که بصورت گروهی پرورش می یابند معمولاً ظرف مدت هفت هفته بالغ شده و بیست و چهار ساعته بوسیله مواد شیمیایی و چراغهای الکتریکی تحریک شده تا از استراحت آن ها جلوگیری شود . خصوصاً روشهای صنعتی سلاخی احشام غیر اصولی بوده و علاوه بر پروار کردن بکمک تزریق های گوناگون ، احشام هنگام ذبح، ترس فراوانی را متحمل می شوند (چرا که آنها می توانند بوی خون را حس کرده و وحشت هم نوعانشان را که به تازگی کشته شده اند را احساس نمایند) که باعث می شود مغز حرام آن ها بدرون بدنشان ترشح کند که این زهرابه در گوشت آنها باقی می ماند .

طبق فرموده های پیامبر^(ص) و توصیه های امامان معصوم^(ع)  گوشت گوسفند ، بهترین گوشت است. گوشت هر چقدر به کلۀ گوسفند نزدیکتر باشد بهتر از سایر اعضاء است . گوشت سمت راست حیوان بهتر از سمت چپ است . بهترین گوشت ، گوشت حیوان جوان صحیح المزاج و چاق است و بهترین سن آن بین شش ماه تا یک سال می باشد. گوشت خوب گوشتی است که بهنگام فشار دادن با انگشت، بلافاطله به حالت اول برگردد .

زیاد خوردن گوشت ، انسان را سنگ دل و قسی القلب می کند و باعث فساد اخلاق میگردد. از نظر جسمی هم زیاد خوردن گوشت باعث تیرگی چشم ، دیابت ، سرطان، یبوست و ناراحتیهای معده ، روده و زخم اثنی عشر و انواع سکته های قلبی مغزی می شود .

نانهای فانتزی ، غذاهای کنسرو شده ، انواع لبنیات پاستوریزه کارخانه ای، روغنهای نباتی مایع و هیدروژنه ، چای، آبمیوه های مصنوعی و کارخانه ای ، نوشابه های گازدار، شکلاتها، پفکها و کلاً مواد کارخانه ای در هضم و گوارش مشکل ایجاد کرده و اخلاط فاسد و مضر ایجاد میکنند که این اخلاط  بتدریج  انواع بیماریها را در بدن ایجاد خواهند کرد

در غذای روزانه سعی کنید مواد خام بخصوص میوه ها و سبزیجات زیاد مصرف نمائید ، تا مواد الیافی زیادی وارد بدن شده و بهضم غذا کمک کند و مدفوع به آسانی از روده ها دفع گردد.

روشهای غلط تغذیه علاوه بر ایجاد اخلاط فاسد و مضر، مشکلات فراوانی برای معده ، روده ها و کبد ایجاد میکند . بیماری از یک کوانتوم شروع شده ،بعد بتدریج یک سلول ، بعد به سلولها و سپس عضوی درگیر می شود . برای شکل گیری یک بیماری، معمولاً هفت سال زمان نیاز هست ، هر چند که بسیاری از بیماریها در طول سالیان بیشتر از هفت سال هم در بدن بتدریج شکل می گیرند و ممکن است بدن فردی مستعد ابتلاء به یک بیماری خاص بوده و زودتر بآن بیماری مبتلا شود . در بیماریهای اساسی همانند سرطان ، تجمع سموم مختلف در طول سالیان دراز ، باعث ایجاد سرطان می شود. در واقع این سموم راه را برای تکثیر رادیکالهای آزاد فراهم می کنند و رادیکالهای آزاد با درگیر کردن سلولهای بیشتر ، بتدریج ایجاد بیماری می کند.

 یکی از روشهای جلوگیری از تجمع سموم در بدن ، روزه گرفتن میباشد که باعث استفاده مواد اضافی تجمع یافته در بدن میگردد و بدین طریق بسیاری از سموم جذب شده در بدن از بین میروند .

بسیاری از ناراحتی ها ، از پرخوری ناشی میشود. بخصوص ناراحتی های گوارشی . رایج ترین علل ناراحتی سوزش بالای معده (رفلکس) همان پر خوری است . هر چند دلایل دیگری از قبیل چاقی ، کشیدن سیگار و خوردن و آشامیدن بلافاصله بعد از غذا، غذاهای سرخ کرده ، نوشابه های دارای گاز کربنیک و سایر نوشیدنیها مثل چای  برای آن پیدا کرده اند . این عوامل یا موجب افزایش فشار داخل معده و باعث حرکات مایعات  معده ببالا می شوند و یا اینکه موجب تقلیل تونوس دریچۀ معده و مری می شوند که معمولاً جلوی برگشت (ریفلاکس) مواد معدوی به مری را میگیرند. اولین قدم در معالجۀ این گونه سوزهای معدوی امساک و جلوگیری است که صرفاً بمعنای حذف و یا تقلیل علل مواجهه آنست .

روش دیگر برای جلوگیری از تجمع سموم در بدن ، تخلیـه مرتب روده هاست . یک فرد سالم ، روزانه حداقل دو بار باید مزاجش کار کند . در غیر اینصورت سموم در بدن او تجمع پیدا خواهند کرد . میلیارد ها میکروبی که در روده ها زندگی می کنند ، دارای حیات بوده و تغذیه می کنند و دوباره فضولات خود را وارد روده ها می کنند . اگر روده ها مرتب کار نکنند ، آن فضولات دوباره جذب بدن شده و زمینۀ ایجاد بیماری را فراهم می کنند . علاوه بر فضولات ، میکروبهای موجود در روده ها، سموم مختلفی از تجزیه و تخمیر مواد پروتئینی توسط میکروبهای غیر هوازی ایجاد می شود و این عمل منجر به تشکیل سمومی چون : فنل ، ائدول، اسکاتول، پتوبائین، آمونیاک و هیدروژن سلفوره می شود . بعلاوه میکروبهای تخمیر کنندۀ قندها در روده ها تولید اسید لاکتیک، اسید بوتریک، اسید کربنیک و ئیدروژن می کنند . این سموم اگر از طریق تخلیه مرتب روده ها خارج نشود ، علاوه برصدمه به بدن، اختلالاتی در خود دستگاه گوارشی بوجود می آورند. |