|
اطباء قدیم معتقد بودند که وقتی آدمی غذا می خورد، غذا درمعده و روده هضم شده و به درون جگر می رود و درکبد این غذا به چهار بخش تقسم میشود.
بخش نخست مایعی است زرد رنگ و از سه جزء دیگر سبکتر است و دررو می ایستد و نامش صفرا است.
جزء دوم سنگینتر است و بعد از صفرا قرار میگیرد و رنگش سرخ است و خون نام دارد.
جزءسوم مایعی لزج و سفید است که آن را بلغم میگفتند.
جزء چهارم که از همه سنگینتر است و مانند گل و لای می ماند، سودا نام دارد.
صفرا طبعی سرد و خشک؛ خون طبیعی گرم و تر؛ بلغم طبعی سرد و تر؛ و سودا طبعی سرد و خشک دارد.
طبق نظر اطبای قدیم، از آمیزش و کم و زیادی این طبایع چهارگانه، جمعاً 9 طبع پیدا میشود که عبارتند از: دَموی- سَوداوی- بلغمی- صفراوی- سرد و خشک- سرد و تر- گرم و خشک- گرم و تر- و بالاخره معتدل.
اگر غلبه باخون باشد رخسار و زبان سرخ میشود، دهندره و خمیازه پیداشده، دهان شیرین میشود و چیزهای سرخ درجلو چشم مجسم میگردند و حواس پنجگانه کند شده و درپوست بدن انسان جوشها و دملهائی پیدا میشوند. خون دماغ و خونریزی از لثه ها و بن دندانها علائمی از غلبهی خون است.
اگر صفرا غلبه کند، رنگ زرد میشود؛ زبان بار زرد رنگ پیدا میکند و طعم دهان تلخ می گردد. زبان درشت و خشک و بینی خشک میشود؛ شخص احساس عطش زیاد میکند. درمعده سوزش احساس میشود؛ بی خوابی عارض گشته و در خواب و خیال اشیاء به رنگ زرد جلوه میکنند.
اگر غلبه با سودا باشد، چهره تیره میگردد؛ شخص لاغر میشود؛ بدن جوش میزند و شخص به ترس و وحشت دچار میگردد. تردید و دودلی، اندیشهی مخوف به انسان دست میدهد و درخواب و خیال، اشیاء به رنگ سیاه جلوه میکنند.
اگر بلغم غلبه کند، رنگ انسان می پرد، پوست نرم و سست و آب دهان زیاد میشود. شخص کمتر احساس تشنگی کرده و خوابش زیاد شده و چاق میشود؛ حواس پنجگانه کند شده و آب بینی رقیق میگردد و در خواب و خیال اشیاء سفید جلوه گر میشوند.
اخلاط بیگانه و ضرردار
به عقیدهی پزشکان قدیم، اگر کبد خوب کارنکند و خوراکیها کاملاً با اخلاط چهارگانه مستحیل نشوند، آنچه ناقص میماند در بدن تولید امراض میکند. اگر مربوط به خون باشد طبعش گرمتر؛ اگر مربوط به صفرا باشد طبعش گرم و خشک و اگر مربوط به سودا باشد طبعش سرد و تر می گردد.
طبایع غدد
پزشکان قدیم ایران به سردی و گرمی، رطوبت و خشکی عقیدهی زیادی داشتند و سرمنشاء تمام امراض را طبایع چهارگانه تصور میکردند و برای هرخوراکی یک یا دو طبیعت قائل بودند.
طب جدید روی این افکار خط بطلان کشیده و تمام این عقاید و تجربیات را پوچ و واهی میداند. طب جدید می گوید هر بیماری علتی دارد و به گرمی و سردی و رطوبت مربوط نیست.
برخی از ناخوشیها به وسیلهی سرایت میکرب ایجاد میشوند، دستهای به ویروسها مربوطند، پاره ای از بیماریها نتیجهی سوء تغذیه و مسمومیّت غذائی است. دستهای هم بهکم و زیادبودن ترشحات غدد درون ریز و برون ریز بستگی دارند.
خرابی غدد نتیجه این کمبودهاست
غدد درونریز و برونریز بدن، عوامل ساختمانی بدن ما هستند و به مصالح ساختمانی نیاز دارند. هنگامی که ما غذای خوب و سالم و کامل میخوریم و مصالح مورد نیاز آنها شامل آب،مواد غدائی، فلزات، ویتامینها و هورمونها را درست به آنها میرسانیم، غدد سالم و کارا خواهند بود. برعکس وقتی به جای غذای درست از مواد غذائی ناسالم استفاده کنیم و یا باغذاهای ضد حیاتی خود را سیرکنیم و آنچه بدن و غدد نیاز دارند به آنها نرسانیم، غدد خسته و تنبل شده و سرانجام از کار باز می مانند و سلامتی به کل به خطر می افتد.
علم جدید چه می گوید؟
علم جدید می گوید خوراکیها ترکیبات مختلفی دارند... مقداری از آنها نشاسته و قند است که در بدن سوخته و تولید انرژی و حرارت می کند. چربیها هم به همین ترتیب می سوزند و تولید انرژی میکنند و با مواد قندی رقابت دارند. بخش دیگر، مواد سفیده ای (پروتئین)ها هستند که خوراک غدد و نسوج بدن بوده و عضلات را می سازند.
علاوه بر اینها خوراکیها دارای ویتامینهای مختلف، دیاستازها و آنزیمها می باشند که در بدن اثرات گوناگون دارند.
هورمونها نیز یکی دیگر از مواد درون خوراکیها هستند. همچنین فلزات و املاح متعدد که هرکدام به نحوی برای تندرستی لازم است، در مواد خوراکی وجود دارند.
اگر ویتامینها و آنزیمها و دیاستازها و هورمونها نباشند و یا مقدارشان کافی نباشد، خوراکیها به صورت معمول و عادی برای بدن جنبه ی سم را خواهند داشت
|
